خونه‌ی دل

سکوت تنها صدای خداست

    به نام خدا

با سلام به شما دوستان عزيز

من فصل اول نوشته های آنتونی رابينز را با کمک شما دوستان شروع ميکنم.

فصل  1

هفت باور دوروغين که موجب موفقيت ميشود.

باور شماره 1

هر حادثه دارای دليل و مقصودی است که به مصلحت ما است.

به حوادث زندگی خود بينديشيد.در برابر هر واقعه ميتوان واکنشهای بسيار  گوناگونی نشان داد. فرض کنيم در کار بازرگانی هستيد و در بستن قراردادی که روی آن بسيار حساب ميکرديد و آنرا حق خود ميدانستيد ناموفق بوده ايد. بعضی از ما اگر در اين شرايط قرار گيريم >آزرده و دلسرد ميشويم.ممکن است در خانه بنشينيم و غصه بخوريم يا از خانه خارج شويم و به الکل پناه بريم.

بعضی از ما ممکن است عصبانی شويم و از جا دربرويم.ممکن است شرکت طرف قرارداد را سرزنش کنيم و بگوئيم که اين شرکت ار يک مشت آدمهای بی توجه تشکيل شده است.و يا اينکه کارکنان خودمان را ملامت کنيم که يک موفقيت حتمی را خراب کرده اند.

هر يک از اين واکنشها ممکن است باعث شود که تا حدی عقده های خود را خالی کنيم> ولی کمکی به ما نميکند. اين واکنشها ما را به هدف دلخواه نزديک تر نمی سازد. شايد آسان نباشد که در چنين موردی قدمهای رفته را به دقت برسی کنيد. اما اگر بخواهيد از واقعه ای که نا مطلوب بنظر ميرسد نتيجه مثبتی بگيريد راهی جز اين نيست.

اعتقاد به محدوديتها انسان را محدود ميکند. راه صحيح آن است که محدوديتها را ناديده انگاريم و با توان بيشتر به عمل برخيزيم.ميتوان به بيابان رفت و آن را باغ در نظر گرفت.اگر به امکان انجام امری ايمان قوی داشته باشيد به ظن قوی به انجام آن موفق خواهيد شد.

خلاصه و پايان فصل ۱ آنتونی رابينز

موفق و پايدار باشيد.

نوشته شده در ۱۳۸٢/۱۱/۱٠ساعت ۱٠:٥٩ ‎ب.ظ توسط hooshyar نظرات () |

قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت