خونه‌ی دل

سکوت تنها صدای خداست

                           به نام خدا                                   

برخورد

 

نوری به زمين فرود آمد:

دو جا پا بر شن های بيابان ديدم.

از کجا آمده بود؟

به کجا ميرفت؟

تنها دو جا پا ديده ميشد.

شايد خطائی پا به زمين نهاده بود. 

ناگهان جاپاها براه افتادند...                                                       

روشنی همراهشان مخيزيد.

جاپاها گم شدند

خود را از روبرو تماشا کردم:

گودالی از مرگ پر شده بود.

و من در مردهّ خود براه افتادم.

صدای پايم را از دوری ميشنيدم.

شايد از بيابانی ميگذشتم.

انتظاری گمشده با من بود.

ناگهان در مرده ام فرود آمد

و من در اضطرابی زنده شدم:

دو جا پا هستی ام را پر کرد.

از کجا آمده بود؟

به کجا می رفت؟

تنها دو جا پا ديده ميشد.

شايد خطائی پا به زمين نهاده بود.

                                                                                      ( سهراب سپهری )

روزهای پر از اميد رو واسه همه دوستان گلم آرزومندم.

خدانگهدار

 

نوشته شده در ۱۳۸۳/۱۱/۱٦ساعت ٢:۱٧ ‎ق.ظ توسط hooshyar نظرات () |

قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت